talerzNiedożywienie nie jest wyłącznie problemem krajów biednych. W krajach uprzemysłowionych, w tym w Polsce, najczęściej pojawia się jako tzw. niedożywienie szpitalne. Przeważnie chorzy trafiają do szpitala już ze zbyt niską masą ciała, która dalej spada podczas hospitalizacji, zmniejszając szanse na wyzdrowienie i zwiększając ryzyko śmiertelności. Co prawda pacjent otrzymuje w szpitalu odpowiednią dietę, odżywki, żywienie dojelitowe, jeśli występuje taka potrzeba, jednak środki przeznaczone na to z NFZ są niewystarczające. Ponadto chory wypisywany do domu nie otrzymuje refundacji na odżywki. Szacuje się, że do polskich szpitali trafia 30% osób, u których występuje niedożywienie. Na skutek słabej diagnostyki i braku leczenia tego zjawiska, pogłębia się u 70% spośród tych osób.

Dlaczego niedożywienie jest takie niebezpieczne? Zbyt niska podaż już jednego składnika pokarmowego lub głodzenie się może prowadzić do wyniszczenia organizmu, spadku odporności, gorszego gojenia ran, wydłużenia okresu rekonwalescencji po zabiegach operacyjnych i ogólnie dłuższego powrotu do zdrowia po wszelkich chorobach, a także problemów z uzębieniem, zaniku mięśni, pogorszenia stanu skóry itd. Skrajne niedożywienie prowadzi do śmierci.

Występowaniu niedożywienia sprzyjają: stany po resekcji żołądka i ogólnie zabiegach operacyjnych, urazach, rozległych oparzeniach, przewlekłe zapalenie trzustki, nowotwory, stany po udarach mózgu, choroby Parkinsona i Alzheimera, demencja starcza, stwardnienie rozsiane, zapalenie jelit, choroby nerek i płuc, depresja, AIDS, choroby wątroby, zespół złego wchłaniania, nadczynność tarczycy, psychogenne zaburzenia odżywiania.

Jak leczyć osoby dotknięte niedożywieniem? Po pierwsze przeprowadzić szeroko zakrojoną diagnostykę, która pozwoli stwierdzić przyczynę niedożywienia i jego skutki. Następnie należy rozpocząć leczenie występujących schorzeń, a pacjenta skierować do dietetyka, który ustali program odżywiania chorego. Jeśli zajdzie taka potrzeba, lekarze mogą zastosować żywienie dojelitowe lub podanie odżywek. Ponadto pacjent musi być edukowany w zakresie prawidłowego odżywiania i pozostawać pod stałą opieką lekarza i dietetyka, którzy będą monitorować postępy w odzyskiwaniu należnej masy ciała.

Oczywiście, jeśli głównym powodem niedożywienia jest bieda, to oprócz działań podanych powyżej, należy spróbować poprawić zaopatrzenie chorego w żywność w jego domu poprzez objęcie programem opieki społecznej, pomoc w znalezieniu pracy itd.