Czynniki wpływające na ocenę naszej kondycji to miedzy innymi czynnik środowiskowy, morfologiczny, i fizjologiczny. Ten ostatni odnosi się do naszych nawyków i uwarunkowań ruchowych, które mogą mieć wpływ na zmianę funkcji, czynnik morfologiczny określa zmiany adaptacyjne, jakie nastąpiły w organizmie na przestrzeni czasu, a czynnik środowiskowy określa wpływy świata zewnętrznego na organizm warunkując tym samy jego funkcje. Każda osoba w toku życia poddana jest oddziaływaniu szeregu czynników, które wywierają wpływ na zmiany w jej postawie i sposobie poruszania. Nierzadko zmieniając funkcje w sposób odbiegający od jej prawidłowego wzorca. Następstwem tego jest w pierwszej kolejności nieergonomiczna praca, a następnie kulminacja przeciążeń, które mogą zwiększać ryzyko odniesienia kontuzji.

Trening medyczny określa i diagnozuje dysfunkcje ruchowe, optymalizując ich działania bez względu na wiek i kondycję osoby trenowanej.  To idealne rozwiązanie dla osób aktywnie uprawiających sport jak i sportowców amatorów. Dzięki indywidualnie dobranym zestawom ćwiczeń fizjoterapeuta przywróci nam komfort w wykonywaniu wybranej przez nas aktywności sportowej. Trener medyczny nie tylko przywróci sprawność zastanych stawów czy uwzględni nasze ograniczenia wynikające np. z wcześniejszych kontuzji albo indywidualnej budowy ciała, ale przede wszystkim nauczy nas właściwego traktowania naszego ciała – tak byśmy mieli szansę na ciągłe czerpanie satysfakcji z aktywnego uprawiania sportu i zwiększania osobistych osiągów np. we wspinaczce, bieganiu, itp.

trening-medyczny

U osób młodych głównym celem treningu medycznego są z reguły działania reedukacyjne i takie ćwiczenia, które modelują i utrwalają prawidłowe wzorce motoryczne. Podczas zajęć z osobami dojrzalszymi wprowadza się ćwiczenia profilaktyczne i takie, które zapobiegać będą pogłębianiu dysfunkcji ruchowych. Takie zajęcia w długofalowej perspektywie mają bardzo często wpływ na zwiększenie wydolności i kondycji całego organizmu. Przekładają się też na technikę biegu czy wykonywania poszczególnych ćwiczeń, wspierając klientów w osiąganiu ich dalekosiężnych celów.

Już na pierwszy rzut oka kobiety i mężczyźni różnią się budową. Największe różnice dostrzec można w sile mięśniowej górnej części ciała. Aczkolwiek największe znaczenie ma budowa miednicy i występująca u przedstawicielek płci pięknej tzw. naturalna wiotkość stawowa. Kobiety mają szerszą miednicę niż mężczyźni, przez co częściej bywają narażone na zmianę osi kończyn dolnych w kierunku koślawości. Poprzez wspomnianą już naturalnie większą wiotkość stawową panie są bardziej narażone na urazy związane z niestabilnością.

Podstawowym zadaniem i celem treningu medycznego jest doprowadzenie do równowagi miedzy stabilnością i mobilnością przypisaną dla układu ruchu, a także sposobu i metody jego sterowania. Rozumiemy to poprzez uzyskanie fizjologicznej równowagi pomiędzy zakresem ruchomości mięśniowo-stawowej a jej koordynacją w trakcie ruchu. Żeby móc efektywnie przenosić siły generowane podczas uprawiania sportu i wykorzystywać energię do poruszania, należy zadbać o tak zwaną harmonię wewnętrzną określaną jako głęboka stabilizacja.

Dzięki odpowiedniemu synchronizowaniu pracy mięśni głębokich, czyli zoptymalizowaniu ich funkcji stabilizacyjnej, jesteśmy w stanie efektywnie wykonywać wzorce ruchowe dla danej techniki sportowej. Do zbadania i oceny pracy aparatu stabilizującego podczas biegu niezbędne jest podanie się testom funkcjonalnym stosowanych w treningu medycznym. Trener dyscypliny jest oczywiście w stanie dostrzec błędny w technice poruszania się, ale to specjalista od  treningu medycznego jest w stanie postawić diagnozę, na jakim podłożu restrykcji doszło do zaburzenia między mobilnością a stabilnością układu ruchu i wprowadzić trening korygujący.